พี่ชาย... คิดถึงจังเลยยย!!! ^^
มาให้หนูกอดทีนึงสิ 555+

เมื่อกี้กลับไปนั่งอ่านบล็อคหน้าเก่าๆมา ตอนนี้ก็เลยอยากอัพขึ้นมาดื้อๆ
คิดถึงที่นี่จัง... อดีตกระท่อมของหนูกับพี่
ที่ๆระบายอะไรหลายๆอย่างที่ไม่สามารถพูดออกมาได้

วันนี้หนูโตขึ้นแล้วนะ ^^
เมื่อวานยังเป็นเด็กม.ปลายธรรมดา ตอนนี้เอนท์ติดแล้ว
พรุ่งนี้จะต้องไปอยู่หอแล้วล่ะค่ะ
บล็อคที่นี่ที่ทิ้งไปนานพอสมควร วันนี้คิดว่าเป็นวันสุดท้ายที่จะได้อัพ
การเดินกลับมาในอ้อมกอดของพี่ชายนี่มันอบอุ่นจังเลยนะคะ ^^

ความฝัน.. ขยับเข้ามาใกล้อีกนิดแล้ว
ญี่ปุ่นก็เช่นกัน ใกล้ได้ไปแล้วล่ะค่ะ
รออีกนิดนึงนะ แล้วจะไปหาถึงหน้าประตูบ้านเลย!! ^^

ตอนนี้พี่ชายเป็นยังไงบ้าง?
31 ตุลานี้ก็จะครบ 7 ปีแล้ว
เมื่อวันที่ 7 เมษาที่ผ่านมาพี่ชายก็อายุ 26 ขวบพอดี
พี่โตเป็นหนุ่มหล่อ หนูก็โตขึ้นไล่ตามพี่ไปแล้วเหมือนกัน

อยากกอดพี่แน่นๆจังเลย..
อยากเอาหน้าซุกกับท้องของพี่..
อยากให้พี่กอดหนูตอบแน่นๆ แน่นกว่าครั้งไหนๆ
เพราะตอนนี้หนูกำลังโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
โลกของความเสแสร้ง.. ที่ไม่อยากจะเหยียบเข้าไปสักเท่าไหร่

ยังไงพี่ก็อยู่เคียงข้างหนูตลอดไปนะ ^^






รักพี่ชายคนนี้ที่สุด..
พี่ชายคนเดียวของหนู..

ถึงพี่ชาย...

คิดถึงพี่ชายจังเลยค่ะ (o^--------------------------^o)
ดูสิ...คิดถึงจนยิ้มแล้วหน้าบานเลยเห็นใช่ม้า? 555+
คิดถึงจริงๆน้า ตอนนี้กำลังอยากเจอพี่ชายแหละ คิดถึงๆๆๆ >_<

เหนื่อยมากๆอ่ะค่ะ เหนื่อยแทบขาดใจ T^T
แต่มันก็มีความสุขนั่นล่ะ ความสุขกับทุกสิ่งที่มีตอนนี้
อยากอยู่แบบนี้ตลอดไปจัง หนูอยากมีความสุขแบบนี้ไปนานๆ
เห็นแก่ตัวจังเนอะ ^^"

พี่ชายเป็นไงบ้างคะ? สบายดีอยู่หรือเปล่า
ตอนนี้หนูอยากร้องไห้ล่ะ มันเหนื่อย...แต่ก็ไม่มีอะไรจริงๆนะ
เฮ้อ...หนูทำโทรศัพท์มือถือหายแหละ - -*
ดีเหมือนกันที่หายน่ะ หนูรู้นะว่าทำไมมันถึงหายน่ะ...
เพราะพี่ชายใช่มั้ย? พี่จะบอกอะไรหนูกันนะ??
อืม...ช่างเถอะ เอาเป็นว่าหนูรู้ว่าพี่ไม่ทำร้ายหนูก็พอ ^^
ไม่มีโทรศัพท์ก็ดีค่ะ ไม่อยากคุยกับใคร
เบื่อกับการหักหลังแล้วล่ะ...ต่อหน้าพูดอย่าง ให้กำลังใจสารพัด
ลับหลังกลับด่า...ด่าว่าทำไมไม่ยืนด้วยขาตัวเองสักที
หึ..!! หนูเบื่อแล้วล่ะค่ะ ^^

ไปดีกว่า...รักพี่ชายที่สุด ^^
อยากกอดพี่ชายจังเลยยยยยย..!!! อยากจะรัดพี่ชายแน่นๆ
มันเขี้ยว 555+

หนูก็ยังคงเป็นหนู ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงเพื่อใคร
ความอดทนของหนูมีจำกัด หนูกดดันนะกับการเป็นฝ่ายต้องปรับตัวตลอดเวลา
ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วรู้สึกแย่ หนูก็จะเป็นคนถอยออกมาเอง ^^
พี่ชายเข้าใจหนูใช่มั้ย??

นิทานหิ่งห้อย - เป๊ก ผลิตโชค

พี่ชาย...

ถึงวันนี้หนูจะรู้สึกแย่ แต่ก็มีความสุขนะ ^^
วันนี้มันวันอะไรก็ไม่รู้ ทำไมทุกคนถึงดูหงุดหงิดกันไปหมด
และทุกคนที่หนูว่า...ต่างมาพาลลงเอาที่หนูนี่แหละ
หึ! ตอนแรกหนูก็งงเหมือนกัน ตอนนี้เฉยๆแล้วล่ะค่ะ
ไม่มีประโยชน์ที่หนูจะโกรธพวกเค้า ถ้าพวกเค้าพาลกับหนูแล้วสบายใจ...นั่นมันก็ดีใช่ม้า?

แต่หนูเสียใจล่ะ วันนี้เหมือนไม่มีใครเห็นหนูเลย
เหงาๆอ่า...เหงาจริงๆนะวันนี้
ถ้าไม่อารมณ์ดี ป่านนี้หนูคงนั่งร้องไห้ไปแล้ว
ไม่รู้ทำไมเหมือนกันถึงไม่อยากร้องไห้อีก
อาจเพราะตอนนี้หนูได้เป็นตัวของตัวเองก็ได้ล่ะมั้งคะ
ตัวของหนูจริงๆ ตอนนี้ก็ยังนั่งคิดมากอยู่นั่นแหละ ^^

หนูชอบเพลงนี้จังพี่ชาย "อยากจะขอสักอย่าง...อยากจะขอร้องสักอย่าง
อยากจะขอให้เจอหนทางที่ฉันยังเดินได้อยู่"
หนูคิดว่า...ขอแค่มีเส้นทางให้เราก้าวเดิน มีความหวัง ความฝันในชีวิต
ก็ไม่มีอุปสรรคใดที่จะก้าวข้ามผ่านไปไม่ได้ จริงมั้ยคะ?

วันนี้ตอนเช้าที่โรงเรียนไหว้ครูกัน มีรุ่นพี่ปีที่แล้วที่เอนท์ติดมาด้วยแหละ
ปีหน้าหนูจะได้ใส่ชุดนักศึกษาแล้วนะคะ ^^
หนูอยากใส่ชุดนักศึกษาคณะวิศวะของพระจอมเกล้าฯ พี่ชายเอาใจช่วยด้วยนะ ^^
ก็ต้องพยายามกันต่อไป...จะพยายามต่อไปค่ะ!!

เดี๋ยวนี้หนูสนุกกับการแสดงออกแหละ เหมือนคนบ้าเลยนะ ^^"
หนูชอบที่จะบอกกับคนอื่นว่า "รู้สึกแย่" "เสียใจ" "รู้สึกดี" "มีความสุข"
เหมือนเป็นเรื่องแปลกใหม่ในชีวิตเลยล่ะค่ะ ก็หนูไม่เคยทำแบบนี้เลยนี่นา
ตอนนี้หนูเหมือนใครก็ไม่รู้ ทั้งวิธีกรพูด การแสดงออก มันเปลี่ยนไปหมดเลยล่ะ
อาจเพราะหนูเบื่อกับเรื่องเดิมๆก็ได้ล่ะมั้งคะ ^^

พี่ชายฟังแต่เรื่องของหนู แล้วพี่ชายล่ะมีความสุขหรือเปล่า?
เวลาหนูเศร้า หนูไม่เคยบอกอะไรกับใคร...แบกรับมันไว้อยู่คนเดียว
พี่ชายก็เหมือนกัน...แบกรับมันอยู่คนเดียว
เพราะฉะนั้น ถึงแม้หนูจะช่วยอะไรพี่ไม่ได้ แต่หนูก็อยู่ข้างๆพี่ได้นะ
เหมือนทุกวันนี้ ที่พี่คอยอยู่ข้างๆหนูตลอดเวลา ^^

รักพี่ชายนะคะ รักวานาตาเบะ คาสึกิ

นิทานหิ่งห้อย - เป๊ก ผลิตโชค \ วัน ผลิตโชค